Zdrowe Oczy | Animacja nie może zostać wyświetlona, ponieważ Flash Player 8 plug-in nie jest zainstalowany na tym komputerze.

Oczy są najpiękniejszą i jednocześnie najciekawszą częścią twarzy. Odpowiedni makijaż - kolor i technika, pozwalają na podkreślenie i wydobycie ich naturalnego blasku i świeżości.
Aby osiągnąć ten efekt, warto zapoznać się z kilkoma podstawowymi tajnikami sztuki makijażu oczu.
Przy doborze koloru cieni do powiek pamiętajmy o zastosowaniu cienia bazowego (jasnego, który optycznie powiększy oko) i cienia konturującego (o średniej lub bardzo ciemnej intensywności, który będzie modelował i stanowił akcent kolorystyczny).

Do oczu o chłodnej kolorystyce, tzn.:
•  Ciemnoniebieskich
•  Szaroniebieskich
•  Zielononiebieskich
•  Szarozielonych
•  Zielonych
•  Ciemnozielonych
•  Brązowych
•  Ciemnobrązowych
•  Czarnych

Najlepiej będą pasowały kolory takie jak:
Biała perła, miękka biel, jasna szarość, ciemna szarość, srebrna szarość, srebro, szary beż, szampan, bladoróżowy, chłodne róże, odcienie śliwki, wrzosu, lawendy, ciemne fiolety, szarozielone, butelkowa ciemna zieleń, szarobłękitny, błękity, turkusy, granaty, ciemne brązy, gorzka czekolada.

Tusze do rzęs i kredki do oczu - od brązów, grafitów, brązowo-czarnych, czarno-brązowych, czarnych, poprzez : zieleń fiolety i granaty.

Do oczu o cieplej kolorystyce:
•  Jasnobrązowych
•  Złotobrązowych
•  Jasnozielonych
•  Złotozielonych
•  Oliwkowych
•  Jasnoniebieskich
•  Złoto niebieskich
•  Niebieskozielonych
•  Niebieskich

Odpowiednie będą odcienie:
Złamana biel, kość słoniowa, beż, złoty beż, złoty, złoty brąz, brązy, bananowa i słoneczna żółć, złota zieleń, ciemna oliwka, kolor khaki, kolor brzoskwini i moreli, jasno miedziany, miedziany, oranż, cegła, cieple kolory niebieskie, zgaszony turkus.

Odpowiednie kolory tuszów do rzęs i kredek do oczu to brąz, ciemny brąz, grafit, zieleń oraz niebieski.

Nie ma uniwersalnej recepty na skomponowanie palety kolorystycznej cieni. Dobór kolorów jest sprawą bardzo indywidualną - zależy od karnacji, barwy tęczówki, tendencji w makijażu, koloru stroju.
Bardzo ciekawe efekty daje dobieranie cieni w barwach dopełniających dla koloru tęczówki, np.: fioletowe pastele do oczu zielonych, delikatny chłodny róż do brązowych czy kolory ochry w przypadku tęczówek niebieskich.
Makijaż korekcyjny oczu pozwoli nam ukryć pewne mankamenty budowy oka. Aby dobrać naszą indywidualną technikę malunku oka, pod uwagę bierzemy kształt oczu, rozstawienie i osadzenie.

Przy oczach zbyt oddalonych od siebie
Ciemny cień nakładamy od strony wewnętrznych kącików oczu, by optycznie przybliżyć je ku linii nosa.
Granice cienia powinny być roztarte. Jasny cień stosujemy od środka powieki górnej, ruchomej ku zewnętrznym końcom. Przejście koloru ciemnego w jasne powinno być miękkie, plastyczne. Tuszując rzęsy nakładamy dodatkowa warstwę od wewnętrznego kąta oka do środkowej jego części. Jeżeli linia brwi - nasada - rozpoczyna się zbyt daleko, cieniem lub miękką kredką do brwi staramy się minimalnie wcześniej rozpocząć jej rysunek.

Przy oczach osadzonych zbyt blisko siebie
Technika makijażu korekcyjnego oka polega na optycznym ich rozsunięciu. Jasny cień stosujemy od wewnętrznych kącików oczu aż po ich środek.
Ciemnym cieniem akcentujemy tylko zewnętrzne kąciki. Kreski na górnej powiece rysujemy tylko w zewnętrznych kącikach oczu. Dodatkowa warstwę tuszu nakładamy na zewnętrzne partie rzęs. Jeżeli nasada brwi rozpoczyna się zbyt blisko linii nosa należy ją minimalnie skorygować pęsetą.

Przy oczach głęboko osadzonych
Zadaniem korekty jest ich "wydobycie" i podkreślenie. Jasny cień rozprowadzamy na całe górne powieki. Ciemnym cieniem tworzymy mały akcent tylko w zewnętrznych kącikach oczu, po czym rozcieramy cień ku górze. Wykonujemy cienka kreskę na dolnej powiece (pod nasadą rzęs) a linie te prowadzimy od zewnętrznych kącików do połowy oka. Tusz należy używać z naciskiem na zewnętrzne rzęsy.

Przy oczach wypukłych
Makijaż powinien optycznie zmniejszać powiekę, by oczy wydawały głębiej osadzone. Powiekę górną pokrywamy ciemnym cieniem w kolorze średnio intensywnym. Tym samym kolorem bądź ciemniejszym prowadzimy miękką linie pod zewnętrznym brzegiem dolnych rzęs. Ciemna kreska wewnątrz linii dolnych rzęs schowa wypukłość dolnej powieki. Jasny cień możemy położyć tuż pod łukiem brwiowym - ale nie pod całą jego długością. Podwójna warstwę tuszu stosujemy na środkową część rzęs, zarówno górnych jak i dolnych.

Usta są równie ważnych akcentem w wyrazie naszej twarzy, ale to oczy przede wszystkim pozwalają nam nawiązać przekonywujący kontakt wzrokowy i przyciągają uwagę innych ludzi. To oczy sygnalizują np.: uwagę, zainteresowanie, przychylność, odrzucenie, radość czy smutek. To w oczach można odczytać nasze myśli. Dlatego tez poprawny, subtelny, piękny makijaż oka z pewnością pomoże nam czuć się bardziej pewnie.

Makijaż oczu wydaje się być tematem bardzo prostym. Jednak nie wszystkim udaje się osiągnąć zadowalający i trwały efekt. Sekret tkwi w dokładności i trwałości makijażu.

W pierwszej kolejności przypomnijmy o demakijażu oczu. Makijaż oczu usuwamy specjalnymi preparatami. Ich specjalna formuła nie zawiera składników mogących uszkodzić lub podrażnić spojówkę lub rogówkę.

Na wilgotny płatek higieniczny nanosimy kosmetyk oczyszczający. Następnie na zamkniętych powiekach wykonujemy delikatne ruchy: od góry do dołu i od wewnątrz na zewnątrz. Na koniec demakijażu resztki kosmetyku usuwamy wacikiem nasączonym płynem do przemywania oczu (np. Oftarinol) bądź wodą (mineralną).

Na tak oczyszczoną i odtłuszczoną skórę wokół oczu nakładamy podkład - na dolną i górną powiekę.

By zatuszować cienie pod oczami (na wcześniej nałożony podkład) stosujemy specjalny korektor kryjący. Zawiera on dużą ilość pigmentu. Kolor korektora powinien być jaśniejszy od koloru podkładu. Nakładamy go bardzo oszczędnie, kilka punkcików delikatnie wklepujemy opuszkami palców tak, by jasny korektor nie odcinał się od ciemniejszego podkładu. Na zakończenie tworzenia "bazy" skórę należy delikatnie przyprószyć sypkim pudrem, zarówno powiekę górną jak i dolną. Nadmiar pudru usunąć.

Przystępujemy do nałożenia cieni. Najczęściej używa się cieni prasowanych. W tym celu możemy się posłużyć: aplikatorem, płaskim lub szerokim pędzelkiem, opuszkiem palca. Nie należy nakładać jednorazowo zbyt dużej ilości cienia, gdyż jego nadmiar będzie trudny do usunięcia. By tego uniknąć, przed malowaniem powiek, należy aplikator lub pędzelek lekko strząsnąć, by usunąć zbędną ilość cienia.

Dodatkowo, jeśli pokryjemy dolną powiekę grubą warstwą pudru (którą później delikatnie usuniemy), osypujący się cień, będzie łatwiejszy do ściągnięcia i nie zabrudzi nam wcześniej naniesionego podkładu.

Jeżeli jednym cieniem malujemy większość górnej powieki, powinniśmy rozpocząć aplikację od środka, a następnie przejść do wewnętrznego kącika oka.

Klasyczny sposób nakładania cieni to:

Jaśniejszy od wewnątrz aż do środka (do 2/3 długości oka) i ciemniejszy nad zewnętrznym kątem oka - rozprowadzany na zewnątrz ku górze. Intensywność kolorów powinna zwiększać się w kierunku zewnętrznych kącików oczu.

Jeśli makijaż oczu jest zbyt intensywny lub kolory nie przechodzą łagodnie jeden w drugi, należy powieki nieco przypudrować pudrem transparentnym. Cienie nie powinny być nigdy nakładane tak, by opadały w dół przy zewnętrznych kącikach oczu - wywołuje to wrażenie smutku, zawsze powinny być kierowane ku górze.

Kreska na górnej powiece podkreśla oko, również optycznie przedłuża linię rzęs. Powinna zaczynać się cienką linią a kończyć grubszą, uniesioną przy zewnętrznym kąciku nieco w górę.

Do jej wykonania możemy zastosować kredkę eyeliner w płynie lub w formie flamastra.

W przypadku eyelinera w płynie ważne by pędzelek był dobrze wyprofilowany, cienki i niezbyt miękki. Najczęściej maluje się kreskę w sposób prawie niezauważalny - nanosząc ją delikatnie wzdłuż rzęs. Kolor eyelinera może harmonizować z tonacją koloru brwi i rzęs lub cieniem do powiek i tuszem. Kreskę "ciągniemy" od wewnętrznego do zewnętrznego kącika oka, nie odrywając kredki lub pędzelka od powieki.

Można również rozpocząć malowanie kreski od połowy powieki do zewnętrznego kącika oka, a dopiero potem pociągnąć ją od wewnętrznego kącika do środka powieki.

Kreskę, która ma wyglądać naturalnie malujemy na zakończenie makijażu - po położeniu cieni do powiek i pomalowaniu rzęs.

Do wykonania kreski na powiece dolnej najczęściej używamy kredki, ponieważ eyeliner jest zbyt wyrazisty. Możemy ten rysunek wykonać również ciemnym cieniem nanoszonym na cienkim pędzelku pomiędzy linię rzęs.

Przy temacie kredek do oczu warto przypomnieć, że mają one zróżnicowaną twardość:
•  Miękkie (stosujemy do malowania dolnej powieki)
•  Twarde (stosujemy do malowania powieki górnej)
•  Najtwardsze (służą do malowania brwi).

Jasnymi kolorami kredek do oczu (np. w kolorze białym, beżowym, jasnoszarym) malując wewnętrzną stronę powieki dolnej - możemy optycznie powiększyć oko. Robiąc tę samą kreskę, ale w kolorze ciemnym, czarnym, możemy oko zmniejszyć.

Ostatnim etapem makijażu oczu jest nałożenie tuszu na rzęsy. Nadmiar tuszu usuwamy ze szczoteczki, by rzęsy się nie sklejały. Jeżeli chcemy wymalować górne i dolne rzęsy, zawsze rozpoczynamy od dolnych. W ten sposób unikniemy odbijania się tuszu na powiekach. Właściwa kolejność ruchów podczas tuszowania to: środkowe, zewnętrzne a na końcu wewnętrzne rzęsy. Rzęsy pokrywamy od ich nasady do końca. Następnie należy je rozdzielić szczoteczką lub grzebykiem. Po ich wyschnięciu czynność można powtórzyć. Możemy pomalować drugi raz: całą linię rzęs, tylko ich końce lub ich zewnętrzną stronę.

Jeżeli podczas wykonywania makijażu oczu zastosujemy się do tych kilku technicznych wskazówek, z pewnością zauważymy różnicę w trwałości makijażu i unikniemy jego częstych poprawek.

Kocie oczy, czy może podłużne prostokąty z szerokimi zausznikami? Czerwone, a może czarne - bardziej uniwersalne? Grube plastikowe czy druciki?
Wybór oprawek nie jest prosty. Przekonał się o tym z pewnością każdy, kto nosi okulary.
Niejednokrotnie stojąc przed lustrem u optyka przymierzamy oprawki para za parą, nie znajdując tych odpowiednich, wymarzonych.

W doborze oprawek powinniśmy się kierować kilkoma istotnymi zasadami.

Po pierwsze:
oprawki nie powinny wystawać poza łuk brwiowy

Po drugie:
dolna krawędź oprawek nie powinna dotykać kości policzkowych, gdyż może to przeszkadzać w codziennym noszeniu okularów

Po trzecie:
oprawki powinny leżeć w odpowiedniej odległości od oka (nie za daleko i nie za blisko)

Po czwarte:
okulary powinny być stabilne, aby nie zsuwały się z nosa przy minimalnym ruchu

Po piąte:
oprawki nie powinny być za ciasne, żeby nie zostawiały śladów na twarzy czy w okolicy uszu

Po szóste i najważniejsze:
powinny być wygodne i odzwierciedlać styl właściciela!


Wybierając oprawki warto wziąć pod uwagę kształt naszej twarzy. Czasem na siłę szukamy modnych wzorów, a potem rzucamy okulary w kąt, bo po prostu kiepsko się w nich czujemy.
Określmy więc najpierw kształt twarzy, a to na pewno pomoże nam w doborze odpowiedniego wzoru oprawek:

• Jeśli mamy twarz kwadratową, z szerokim czołem i mocno zarysowaną szczęką, najlepiej pasować do niej będą okulary lekko zaokrąglone. Pozwoli to zredukować wyraziste kąty twarzy. Oprawki mogą być owalne, lub przypominać kocie oczy. Górna ich część powinna być ulokowana na linii brwi. Wydłuży to optycznie linię szczęki oraz skróci czoło.
  
  
• W przypadku twarzy okrągłej optymalnym rozwiązaniem będą oprawki o prostych kanciastych kształtach z wydłużonymi szkłami. Dobrze wyglądać powinny podłużne prostokąty z szeroki zausznikami. Ciemny, zdecydowany kolor okularów zmniejszy wrażenie pulchności i wysmukli twarz.
  
  
• Owalnego kształtu twarzy możemy pozazdrościć tym, którzy go mają. Pasują do niego niemal wszystkie wzory oprawek. Jedynie kolorystyka może mieć tutaj znaczenie, np. ciemne ramki nie pasują do ciemnego koloru oczu.
  
  
• Do podłużnej, prostokątnej twarzy z kanciastym czołem i szczęką, najlepiej pasują owalne i prostokątne oprawki. Kiedy nasza twarz jest dłuższa niż szersza a policzki nie są mocno zarysowane, dobrze mogą komponować się także ramki z krótką poziomą linią i szeroką pionową. Aby zmniejszyć efekt optycznego wydłużenia, powinniśmy wybrać oprawki nisko osadzone, tak by linia okularów ulokowana była w połowie wysokości twarzy.
  
  
• Jeśli mamy twarz szerszą u góry niż przy podbródku i dodatkowo szpiczastą szczękę, toprzy wyborze oprawek powinniśmy zwrócić szczególną uwagę na ramki raczej delikatne i o prostej poziomej linii. Na trójkątnej twarzy dobrze prezentują się także kocie oczy. W tym przypadku raczej powinniśmy unikać grubych ramek z szerokim mostkiem.
  
  
• Twarz romboidalna - wąskie czoło, mocno zarysowana szczęka i szerokie policzki. Jeśli nasza twarz wygląda w taki sposób to powinniśmy sięgnąć po owalne, prostokątne, lub bezoprawkowe okulary. Dobrze wyglądać mogą również zakrzywione, kanciaste ramki, byleby nie były szersze od twarzy.
  

W doborze oprawek nie możemy zapomnieć o nosie, bo to na nim głównie wspierają się okulary. Musimy dopasować je w taki sposób, abyśmy nie tylko my ale i nasz nos odczuwał komfort.

• Jeśli mamy szeroki nos to najlepiej założyć na niego szerokie i duże oprawki, ponieważ zbyt delikatne mogłyby uwydatnić wielkość naszego nosa.
  
  
• Długi nos dobrze będzie się czuł w towarzystwie oprawek z mocno zaznaczoną zewnętrzną krawędzią. Odciągnie to nieco uwagę od nosa w stronę skroni. Linię nosa skrócić może podwójny lub nisko osadzony mostek. Dodatkowo mocne, ciemne kolory dadzą efekt optycznego zmniejszenia nosa i sprawią, że będzie bardziej delikatny.
  
  
• Oprawki z wysoko ulokowanym mostkiem i w jasnych ciepłych kolorach dobrze zaprezentują się na małym nosie. Powiększą go optycznie i wydłużą. Pamiętajmy, że tylko w wygodnych okularach będziemy czuć pełen komfort i jak pan Hilary z wiersza Juliana Tuwima zapomnimy, że "coś" nosimy na nosie.